Ένα θέμα που με βάζει σε σκέψεις είναι πως όταν ένα γεγονός συμβαίνει στη ζωή μας , όταν κάτι έρχεται ή φεύγει πάντα μας αφήνει κάτι... Κάτι θετικό, κάτι γλυκό.. Ακόμα κι αν εμείς δεν το βλέπουμε πίσω από κάθε δάκρυ, ξέσπασμα , λύπη έχει γίνει μια θετική αναταραχή στη ζωή μας που την έχει σημαδέψει...Μας έχει ωριμάσει , έχουμε προχωρήσει ένα βήμα μπροστά σε κάποιον τομέα σίγουρα παρόλο που μας φαίνεται σα να χουμε κάνει 10 βήματα πίσω... Το ερώτημα και η απορία μου είναι τι συμβαίνει άν κάτι ΔΕΝ γίνεται στη ζωή μας...Κάτι που περιμένουμε...Να έρθει... Κι αυτό ή μένει και μας κοιτά από μακρυά ή ΄μας γυρίζει την πλάτη σαν να απαξιεί...:) Και μεις μένουμε και περιμένουμε..και περιμένουμε..ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ... Αυτό αφήνει κάτι σε μας ? Στη ζωή μας? Αφήνειένα όμορφο αποτύπωμα ή μας βάζει σε μια διαδικασία αδημονής που μόνο πίσω μπορεί να μας κρατήσει.. Θα μου πείτε εξαρτάται... Όλα εξαρτώνται!! Αλλά όταν μπεις σε αυτή τη διαδικασία της προσδοκίας το μόνο που σε κρατάει ζωντανό είναι η ελπίδα και.. το ψέμα.. το παραμύθι..(Δίχως το ψέμα πάντα μαύρη είναι η αλήθεια) Μα πόσο κρατά το παραμύθι...Η ζωή βρίσκεται στην πραγματικότητα...Όταν λοιπόν η πραγματικότητα ζητήσει το παραμύθι σε μάχη, σίγουρα θα το νικήσει...Κι έτσι ξυπνάς και λες " Η ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να 'ρθει??"...Ίσως.. Και το καταλαβαίνεις αφού έρθει.. Αλλά αν δεν έρθει... Εκτός πια αν έχεις αποκτήσει τόοση σοφία και έχεις νικήσει όλα αυτά που ΄σε κρατούν πίσω από την απόρριψη που νιώθεις!! Ουφ.. Φιλοσοφίες που άρχισα βραδιάτικα... Μάλλον αποφεύγω το διάβασμα για τη σχολή...... :D
Σας Φιλώ!!

Ορίστε τι μας λέει και ο Μανώλης Φάμελλος και τα συμπεράσματα δικά σας( και εγώ ακόμη το σκέφτομαι..!!)!!

13- Κωνσταντίνος Βήτα

Στη ζωή δε θα χαθώ ξανά
πάντοτε θα σ' έχω συντροφιά
όσο ο ήλιος με ζεσταίνει θα γυρνώ
και στα μάτια σου θα βρίσκω ένα κόσμο
από αγάπη από αγάπη

Ήσουνα ένα όμορφο παιδί
μες στο δρόμο είχες πουληθεί
απ' τη σκάλα σου ανεβήκαμε ψηλά
κι απ' το τίποτα βρεθήκαμε ξανά
μες στο δρόμο μες στο δρόμο

Είδα ένα πουλί στον ουρανό
ήταν όλα όσα ήθελα να πω
σαν μια πέτρα που πετάς μοιάζει η ζωή
η αδικία και μια έρημη αδελφή
η αγάπη η αγάπη

Όσο ο ήλιος με ζεσταίνει θα γυρνώ
και στα μάτια σου θα βρίσκω ένα κόσμο
από αγάπη από αγάπη...